انجمن شاعران اهل بیت علیهما سلام
Hesan636671704182470486.jpg
حبیب الله چایچیان ( حسان )

شعر

حبیب الله چایچیان ( حسان )

سردار علمدار

بر لب آبم و از داغ لبت می‌میرم
هر دم از غصه‌ی جانسوز تو آتش گیرم

مادرم داد به من درس وفاداری را
عشق شیرین تو آمیخته شد با شیرم

 گاه سردار علمدارم و گاهی سقّا
گه به پاس حرمت گشت زنان، چون شیرم

 بوته‌ی عشق تو کرده ست مرا چون زرناب
دیگر این آتش غم‌ها ندهد تغییرم

 گر مرا شور و جوانی و بهار عمر است
از خزان تو دگر ای گل زهرا پیرم

 غیرتم گاه نهیبم زند از جا برخیز
لیک فرمان مطاع تو شود پاگیرم

 تا که مأمور شدم علقمه را فتح کنم
آیت قهر بیان شد، ز لب شمشیرم

 سایه‌ی پرچم تو کرد سرافراز مرا
عشق تو کرد عطا دولت عالمگیرم

 کربلا کعبه‌ی عشق است و من اندر احرام
شد در این قبله‌ی عشاق دوتا تقصیرم

 دست من خورد به آبی که نصیب تو نشد
چشم من داد از آن آب روان تصویرم

 باید این دیده و این دست دهم قربانی
تا که تکمیل شود حجّ من آنگه میرم

 زین جهت دست به پای تو فشاندم بر خاک
تا کنم دیده فدا، چشم به راه تیرم

 ای قد و قامت تو معنی «قدقامتِ» من
ای که الهام عبادت ز وجودت گیرم

 وصل شد حال قیامم ز عمودی به سجود
بی رکوع است نماز من و این تکبیرم

 جسدم را به سوی خیمه‌ی اصغر نبرید
که خجالت زده زان تشنه لب بی شیرم

 

نظرات

ارسال نظرات

وارد کردن نام و نام خانوادگی و پست الکترونیک اجباری می باشد.*

*